رندانه

کــاش بــه خــودمــان قــول دهــیــم وقــتــی عــاشــق شــویــم کــه آمــاده ایــم نــه وقـــتـــی کــه تــنــهــایــیـــم

گزیده ای از رساله تعریفات

دنیا:جایی که هیچ آفریده ای در آن آسایش ندارد

عاقل:آنکه به دنیا و اهل آن وابسته نیست

کریم :آنکه در مال و مقام طمع نمی کنید

آدمی :آنکه خیر مردم را بخواهد

مرد:آنکه با زبان سخن می گوید

دانشمند:آنکه عقل تجارت و کسب و کار ندارد

بخشنده:آدم فقیر

خسیس:آدم پولدار

بهشت:جایی که بسیاری از مردمان نبینند

حلال:چیزی که بسیاری از مردمان نخورند

مال یتیم:آنکه بسیار با خیال راحت بخورند

چشم طمع:ظرفی که هیچ وقت پر نمی شود

نصیحت گو:آنکه می گوید و خودعمل نمی کند

بدبخت:آنکه خرجش بیش از دخلش باشد

گزیده ای از رساله ملحقات

قسم:شاهد دروغ

خنده دار:فقیر ولخرج

بی گناه:آنکه به دست سلمانی ناشی گرفتار شود

دق:همنشین بد

خیاط:آنکه جامه به اندازه نمی دوزد

ملک الموت:دوست نفهم

کودن:آن که شعر می خواند ومی نویسد اما معنی آن را نمیداند

نسیه :آنکه پس نمی دهند

خناق:مهمان دائمی

دارنده طمع خام:آنکه از افیون یاری می خواهد

نزول بلا:آمدن ناسازگاران

خواب:سرگرمی بی نوایان

حیوان:آنکه بی هنگام وارد شود

دعای خیر:نیکی ارزان

دوست:آنکه گمان نیک بر او داریم

امید:سرمایه فقر

چشم: دروازه دل

جلد ساز:خیاط کتاب

شبنم:اشک شب

گزیده ای از رساله تعریفات ملا دو پیازه

شاه:آنکه زبانش بر سر مردم دراز است

دانشمند:خورجین مسائل

تواضع زیاد:علامت غرور

گزارش نویس:گربه منتظربر سوراخ موش

طبیب: پیک اجل

بیمار:دفتر مشق پزشکان

فرزند:تسلی دل و آزار جان

متفکر:تنها

بی مزه: تعارف زیاد

مردود:مهمان بعد از سه روز

قهر خدا:اذیت و آزار مردم

هیچ :جواب کار بد

زمستان : آب بینی

زحمت:قرض همسایه

سوگند:خورش دروغگویان

مقام :بیزاری از آشنای قدیم

مرد خوب:آنکه کارت به او نیفتند

ساده:آنکه از گفتن هیچ چیز شرم نکند

باقی:رضای خداوند

شخصی تیری به مرغی انداخت. خطا رفت.

رفیقش گفت: احسنت!

تیر انداز بر آشفت که مرا ریشخند می کنی؟

گفت: نی می گویم احسنت اما به مرغ!

عبيد زاكاني